عباسعلی جعفرینسب از جمله چهرههای شناخته شده و نسل وفادار و با تجربه گذشته نمونه این افراد است که در جنگ تحمیلی سوم داوطلبانه دانش و تخصص خود را پای کار آورد و صنعت نفت برای بازسازی فوری خطوط انتقال آسیبدیده تاسیسات نفت ری از مشاوره وی بهرهمند شد. آقای جعفرینسب متولد سال ۱۳۳۸ در اصفهان و بزرگ شده در خانواده نفتی در آبادان است. نسل دانشکدهنفتیها که سال ۱۳۶۴ به استخدام وزارت نفت درآمد و شنیدن تعلقخاطر وی به این صنعت در ادامه خواندنی و قابل توجه است:
وقتی از او میخواهم کارنامه کاری نزدیک به ۴۰ ساله خود را مرور کند فهرست مهمی از مسئولیتهای مختلف به چشم میخورد: «فعالیت خود را در شرکت ملی مهندسی و ساختمان نفت ایران آغاز کردم و حدود ۱۷ سال در این مجموعه در بخش های طراحی و اجرای خطوط لوله و تاسیسات مربوطه مشغول خدمت بودم. پس از آن به شرکت خطوط لوله و مخابرات نفت ایران در سمتهای مختلف معاونت فنی، مدیریت مهندسی و طرحها تا مدیریت خطوط لوله و نهایتا مدیریت عامل این شرکت به فعالیت ادامه دادم و در تاریخ یکم خرداد ۱۳۹۸ بازنشسته شدم.»
با این حال این تاریخ تنها یک عدد روی کاغذ برای بازنشستگی بود و جعفرینسب هر چند نامش در میان بازنشستگان است، اما تجربه و تخصص او همچنان در خدمت صنعت نفت است: «هنوز از صنعت نفت جدا نشدهام و پس از آن در پروژههایی همچون خط لوله گوره جاسک و چند شرکت دیگر مشاوره دادم و همچنان فعالیت من ادامه دارد.»
وقتی صحبت از مشاوره اخیر وی برای تلمبهخانه و خطوط لوله تاسیسات نفت ری پس از حمله در جنگ تحمیلی سوم میشود، میتوان سطح تعصب و تعلق این بازنشسته را نسبت به صنعت نفت محک زد: «خبر حمله به این تاسیسات صنعت نفت برایم دردناک بود، مثل اینکه بخشی از خانه و زندگیام از بین رفته و آسیب دیده باشد. به شدت متاثر شدم و داوطلبانه برای شرکت در جلسات و ارائه مشاوره اعلام آمادگی کردم و با وجود حجم بالای حمله و آسیبدیدگی، با تمهیدات و فعالیت شبانهروزی مدیران و همکاران غیور و پرتلاش شرکت خطوط لوله و مخابرات نفت ایران و فعال شدن خطوط لوله، کار سوخترسانی متوقف نشد و در حد قابل قبول ادامه یافت.»
وقتی دلیل تعصب و حساسیت وی نسبت به صنعت نفت را میپرسیم، میگوید: در تمام سالهای فعالیت بیش از منزل، در اداره بودیم و همه تاسیسات و بخشهای مختلف آن نتیجه کار کلیه همکاران، مهندسان، متخصصان و بازنشستگان است و لذا به عنوان حاصل بخشی از عمر مفید کاری هر یک از ما محسوب میشود. بههمین دلیل هرکاری در توانم باشد با افتخار و بدون منت انجام میدهم. خصوصا همکاران عزیز شرکت خطوط لوله و مخابرات که واقعاً میتوان آنها را سربازان گمنام صنعت نفت نامید که با تلاش شبانه روزی خود انتقال نفتخام و فرآوردههای نفتی را در شبکهای به وسعت بیش از ۱۴۰۰۰ کیلومتر در تمام ایام سال و بدون وقفه ادامه داده و تامین خوراک پالایشگاهها و انبارهای نفت را به نحو احسن استمرار میبخشند.
توصیه وی این است که صنعت نفت امروز نیازمند بهرهمندی از تجربه ارزشمند بازنشستگان به عنوان پیشکسوتان این صنعت است. این نسل احساس تعلق زیادی به این صنعت دارد و آن را متعلق به خود میداند و این تجربه که حاصل مواجهه با شرایط سخت دفاع مقدس ۸ ساله و بازسازیها در شرایط تحریم و محدودیتهای دریافت کالا و غیره است باید در اختیار نسل جوانتر قرار گیرد.
جعفرینسب در پایان بر توجه به نسل قدیمی تاکید کرده و درباره خدمات ارائه شده از سوی صندوقهای بازنشستگی صنعت نفت میگوید: خدمات این مجموعه در مقایسه با نهادهای مشابه مناسب است. به ویژه بخش خدمات الکترونیکی از اقدامهای قابل توجه است. با این حال محاسبه هزینههای درمان و مدت زمان پرداخت آن نیازمند اصلاح است.
وی همچنین درخواست تمهیدات بهتر در بخش خدمات رفاهی برای بازنشستگان را دارد و اشاره میکند که با گذشت بیش از ۷ سال از زمان بازنشستگی، هنوز امکان استفاده از محمودآباد و زائرسرا برای او فراهم نشده است.
