کد خبر: 7439
سرویس: معرفی کتاب
تاریخ انتشار: ۳۱ شهریور ۱۴۰۰ - ۱۲:۵۶
دفاع مقدس

به مناسبت فرا رسیدن هفته مقدس، هر روز یکی از اشعار سروده شده در وصف دفاع رزمندگان اسلام از دین و وطن در طول هشت سال دفاع مقدس را بازخوانی می کنیم.

ابوالفضل سپهر از جمله شاعرانی بود که فرصت حضور در جبهه های دفاع مقدس را نیافت، ولی پس از جنگ همچون حضرت زینت که راوی حماسه کربلا شد، توانست راوی حماسه هشت سال دفاع مقدس شود.

شعر زیر از سروده های مرحوم سپهر است که تلاش کرده گوشه ای از رشادتها و مقاومتهای رزمندگان اسلام در طول هشت سال دفاع مقدس را روایت کند.

مرحوم ابوالفضل سپهر در سال ۸۳ درگذشت و در قطعه شهدای گمنام بهشت زهرا  خاکسپاری شد.

منبع: باشگاه خبرنگاران

آی دونه دونه دونه
نون و پنیر و پونه
قصه بگم براتون؟
قصه‌ای عاشقونه؟۱شروع

یه وقت نگین دروغه
یه وقت نگین که وهمه
اون که قبول نداره
نمی‌تونه بفهمه ۲

بریم به اون فصلی که
اوج گرمی ساله
ماجرای قصه مون
داخل یک کاناله ۳

کانالی که تو این دشت
مثل قلب زمینه
دور و بر این کانال
پر از میدون مینه ۴

یک کانال که تو این دشت
مثل قلب زمینه
دور و بر این کانال
ببین چه دلنشینه ۵

اون یکی پا نداره
روی زمین افتاده
اون یکی رو ببینین
چقدر قشنگ جون داده ۶

رنگ و روی اون یکی
از تشنگی پریده
همون که روی پاهاش
سر دو تا شهیده

اونجا که نوزده نفر
کنار هم خوابیدن
ببین چقدر قشنگن
تمامشون شهیدن

یکی ازش خون میره
ببین چقدر آرومه
فکر می‌کنم که دیگه
کار اونم تمومه

مجتبی پا نداره
سر علی شکسته
مجید دمر افتاده
کریم به خون نشسته

گلوله و گلوله
انفجار و انفجار
پاره‌های بچه‌ها
قاب شده روی دیوار

هر جا رو که می‌بینی
دلاوری افتاده
هرجا جگر گوشه
یه مادری افتاده

حالا تو بهت این دشت
میون فوج دشمن
از اون همه دلاور
فقط رضا بود و من

آی قصه قصه قصه
اتل متل توتوله
خمپاره و آر پی جی
نارنجک و گلوله

صورت مهدی رفته
مصطفی سر نداره
رضا نعره می‌کشه
خیز برو، خمپاره

این جمله توی گوشم
مونده واسه همیشه
التماس رضا رو
فراموشم نمیشه

الو الو کربلا
پس نخودا چی شدن؟
یاور دو به گوشم
بچه‌ها قیچی شدن

کربلا، کبوترا
از تو قفس پریدن
ما آذوقه نداریم
مهمونامون رسیدن

کربلا جون به گوشی؟
جواب بده برادر
بی سیم اینطور جواب داد:
‹‹ الو به گوشی یاور؟

چیزی نداریم که تا
سر سفره بذاریم
یاور دو به گوشی؟
دیگه غذا نداریم››

رضا منو نیگا کرد
صورتشو تکون داد
بغضی کردشو بی سیم
از توی دستش افتاد

عجب کربلائیه
نشون به اون نشونه
عطش نعره می‌کشه
پنج روزه تشنه مونه!

پنج روزه که میجنگیم
کشته می‌شیم، می‌میریم
بی سیم میگه: ‹‹عقبگرد››
ولی عقب نمی‌ریم

رضا تشنه و زخمی
به زیر نور آفتاب
من از پی گلوله
دنبال یک قطره آب

هیچی پیدا نکردم
خسته شدم نشستم
برای چند لحظه‌ای
هر دو چشامو بستم

دیدم که توی باغی
شهیدامون نشستن
می‌خندن و می‌خونن
درهای باغ رو بستن

چه باغ با صفایی
درخت‌ها از جنس نور
نهرهایی از عسل
کاخ‌هایی از بلور

عجب باغ بزرگی
چه باغ رنگارنگی
پر از صفا، پر از عشق
عجب باغ قشنگی

بال‌های ملائک
روی دست بچه‌ها
جام‌هایی از شراب
توی دست بچه‌ها

من و رضا از بیرون
توی باغ رو می‌دیدیم
صدای بچه‌ها رو
اینجوری می‌شنیدیم:

‹‹آهای آهای بچه‌ها
اینجا عجب حالیه
بچه‌ها هستن، ولی
جای شما خالیه ››

صدا پیچید تو عالم
صدا رو می‌شنیدم
یهو با یک صدایی
از توی خواب پریدم

رضا نعره می‌کشید
آهای آهای بسیجی
تانک‌ها دارن می‌رسن
بدو بدو آر پی جی

تانک بعثی خودش رو
پشت کانال رسونده
نعره کشیدم رضا!
گلوله‌ای نمونده

رضا سرش رو با بغض
روی سجده میذاره
خشابی تو دستاشه
دستو بالا میاره!

دستو میاره بالا
انگار داره جون میده
می‌زنه زیر گریه
خشابو نشون میده

میگه ببین خدایا
روحیه‌ها عالیه!
ولی چکار باید کرد؟
خشابمون خالیه

صداش یهو بند میاد
توی دست یک شهید
عینهو یک معجزه
یه گوله آر پی جی دید

رو بسوی اون شهید
خندید و سر تکون داد
یواشی گفت مرتضی
گلوله رو نشون داد

حرف اونو گرفتم
نگاهشو فهمیدم
جون تازه گرفتم
سوی شهید دویدم

و ناگهان صدایی
صدای سرد سوتی
و ناگهان خمپاره
و ناگهان سکوتی

رضا یهو نعره زد
بی شرفا اومدن
ماسکو بذار مرتضی
که شیمیایی زدن

سینه م پر از آتیش شد
چشمامو هم گذاشتم
اومد یه شیمیایی
ماسک، ولی نداشتم

لبخند زدم و گفتم
ماسک نداریم رضا
نعره کشید حرف نزن
نفس نکش مرتضی

چفیه تو آب بزن
حمله شیمیاییه
گفتم داری جوک میگی
قمقمه‌ها خالیه

رضا پرید ماسکشو
گذاشت رو صورت من

نعره کشیدم رضا
ماسکتو خودت بزن
خندید و گفت مرتضی
برادرم بی خیال!

من رو گذاشتش و رفت
رفتش بالای کانال
نفهمیدم چه چیزی
قلب اونو می‌آزرد

نفهمیدم واسه چی
پیرهنشو درآورد
رضا نعره می‌کشید
بی شرفا، با شمام

کانال هنوز مال ماست
بیاین، بیاین، من اینجام
دوشکاچی از روی تانک
اونو هدف گرفتش

کار رضا تموم بود
نعره کشید و گفتش
بیاین بیاین من اینجام
گردان هنوز روی پاست

بیاین بیاین ببینین
کانال هنوز مال ماست
گلوله‌های دوشکا
هزار هزار ده هزار

رضا دوید سوی تانک
و ناگهان انفجار ...
فضای توی کانال
ز دود و گاز پر شد

هیچی دیگه ندیدم
نفهمیدم چطور شد
خلاصه توی کانال
اون روز عجب حالی بود

آهای غنیمت خورا
جاتون عجب خالی بود
یه وقت نگین دروغه
یه وقت نگین که وهمه

اونکه قبول نداره‌
نمی‌تونه بفهمه
قصه فرود نداره
فراز قصه اینه

گلوله آر پی جی
هنوز روی زمینه
هر کی می‌خواد خدافظ
هر کی می‌خواد بمونه

باید تموم عالم
این حرف‌ها رو بدونه
باید اینو بدونه
گردان هنوز روی پاست

هنوزم که هنوزه
قلب زمین مال ماست

برای ما بنویسید

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 0 =