کد خبر: 5029
سرویس: عمومی
تاریخ انتشار: ۱۹ دی ۱۳۹۷ - ۰۹:۲۶
رضایی نژاد

مردی که به دنبال نوشتن داستانش پستی و بلندیهای بسیار را پیمود، به تازگی نقطه پایان بر آخرین سطر زندگی گذاشته است.

مردی که به دنبال نوشتن داستانش پستی و بلندیهای بسیار را پیمود، به تازگی نقطه پایان بر آخرین سطر زندگی گذاشته است. دکتر عبدالرضا رضایینژاد مهندس نفت و مدرس دانشگاه، سالها در راه تدریس و ترجمه تلاش کرد.

پس از بازنشستگی در نفت، دامنه فعالیتهایش را در زمینه پروژههای علمی و تحقیقاتی گسترش داد و به عنوان عضو هیأت علمی دانشگاه علوم و تحقیقات، راه شکوفایی و کمال را در سمت و سویی دیگر پی گرفت. او بیش از ۵۰ اثر در حوزه تألیف و ترجمه از خود به جا گذاشت.

 سال گذشته با یک چمدان حاوی کتابهای ترجمه شدهاش به دفتر نشریه آمد تا از خودش و زندگیاش بگوید، شاداب بود و پرامید.

در گفتگویی که با او داشتیم گفت: «نوجوان بودم که این جمله را از کتاب درسیام جدا کردم: «هرکس میتواند داستانی بنویسد، داستان زندگیات را بنویس».

آن روزها گمان میکردم باید سرگذشت زندگیام را بنویسم و نوشتم؛ از زادگاهم و روزهای کودکی. اما بعدها دریافتم قصه چیز دیگری است.

دانستم هرکس در هر جا که هست باید تلاشش را به کار گیرد و برای محیط و اطرافیانش موثر باشد و دنیا را از آنچه که هست، نیکوتر و دلپسندتر کند. فهمیدم عبدالرضا رضایینژاد فقط یک بار میتواند داستان زندگیاش را بنویسد و این بار با همتی آهنین داستان خودم را دنبال کردم.»

 او زندگی را چون سرودی زیبا بر لب جاری ساخت و آن را در قالب نغمههای دلنواز به شاگردان و مردمانی که در کنار او روزگار میگذراندند و او را میشناختند تقدیم کرد. عبدالرضا رضایینژاد داستانش را زیبا به پایان برد.

روحش شاد و یادش گرامی.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 7 =